ترنج


یکشنبه 29 مرداد ماه سال 1385
عنوان ندارد.
نمی دونم امروز چندمه،ولی می دونم جمعه ی آخر هفته سوم شهریوره.و من امروز، که نمیدونم چندمه،ولی میدونم جمعه آخر هفته سوم شهریوره،دارم فکر می کنم همیشه ترسیدم،همیشه از اتفاقهایی که فکر میکردم قراره اتفاق بیفته(که گاهاً هم افتاده) ترسیدم،الان هم می ترسم.و بی خوابی مفرط هم که گند زده به این طول و عرض زندگیم.شبها ساعت 5 یا 6 صبح میخوابم و ساعت 8 یا نه صبح هم در حالیکه دارم از سر درد و چشم درد،چشمام باز نمیشه از خواب که چه عرض کنم،از کابوس بیدارم میشم.در تمام طول روز هم چه موقع هایی که دارم دور خودم می پیچم و حتی مواقعی که گاها باید با دوستان دارم میکیفم،بازم میترسم.تک تک ثانیه هاشو میترسم.حرف میزنم و میخندم و می رقصم و می چرخم و می پزم و می روبم و می خونم و می ترسم.توی هر شرایط و موقعیتی می ترسم.نمی دونم امروز چندمه ولی میدونم هر روز می ترسم،تا آخر عمرم می ترسم،حتی روزایی که میدونم جمعه های آخر هفته شون سوم شهریوره.
12:00 PM \| فیروزه \| نظرات [1]


سه شنبه 24 مرداد ماه سال 1385

چیزای زیادی رو میخوام بگم،اما الان حس گفتنش نیست...
01:07 AM \| فیروزه \| نظرات [2]


چهارشنبه 18 مرداد ماه سال 1385

نوزادها رو دیدی،بوی معصومیت میدن،بوی پاکی،بوی یه موجودی برتر از آدما....دیشب پنج صبح خوابیدم،باز خل شدم....بهم پیشنهاد کار داده،یه پروژه که باید تکی انجامش بدم،نمی دونم میشه اعتماد کرد،اگه این یکی هم مال مردم خور از آب در اومد چی؟!!!....حدودا 15 روز دیگه،میترسم،از شکست می ترسم....کم حوصله و کم حرف،یه عالمه هم عصبی،باید خودمو جمع و جور کنم.....میشه لطفاً کسایی که از نزدیک می شناسنم،احیاناً اینجا رو کشف نکنن!!میشه لطفاً؟؟؟؟؟
02:55 AM \| فیروزه \| نظرات [1]


یکشنبه 15 مرداد ماه سال 1385
هروشیما و بچه هایی که بلد هستند نگاه کنند...
در یک روز آفتابی سه بچه با عروسک هایشان زیر درختی نشستند... ناگهان صدایی وحشتناک آمد و به دنبال آن درخششی خیره کننده و بعد بوم... آسمان سیاه شد هر سه عروسک آتش گرفتند سه بچه دیگر آنجا نبودند... دلشان می خواست برای عروسک هایشان گریه کنند... اما نتوانستند آن بچه ها دیگر هیچ کاری را بلد نبودند به جز آن بالا بایستند و نگاه کنند و هنوز دارند از آن بالا،ما را نگاه می کنند!... این تنها کاریست که بلد هستند....
11:43 PM \| فیروزه \| نظرات [2]


جمعه 13 مرداد ماه سال 1385

ساعت یک نیمه شبه و من دارم بلند بلند یکی از شعرای دوران کودکیم رو میخونم.آخه باباهه مسافرته و تا صبح با خواهره و دختر داییه شلوغ بازی و وروجک گری... زیر این دهنه ی کولر،باد داره منو می بره!!!!!! دلم برای یک ماه دیگه خودم،که نتیجه کنکورم میاد،می سوزه.آخی،طفل معصوم من،حیوونی من!
01:34 AM \| فیروزه \| نظرات [1]


سه شنبه 10 مرداد ماه سال 1385
دونده ی دوی استقامت
کی می خواد تموم بشه؟ کلی ذوق و سلیقه خرج اون جعبه ای که داشتم درست میکردم،کردم.پارچه کنفی و کاغذای معطر و کلی روبان و پاپیون و کلی ماه و ستاره و قلب و اشکال هندسی دیگه.اما آخر کار چیزی که اون جعبه رو خوشگل ترش کرده بود،یه رز سفید بود که من درستش نکرده بودم... --- از وقتی که دوستم مرا ترک کرده است کاری ندارم جز راه رفتن... راه می روم، تا فراموش کنم راه می روم، می گریزم، دور می شوم. *** دوستم دیگر برنمی گردد اما من حالا دونده ی دو استقامت شده ام... «شل سیلوراستاین» ---
9:40 PM \| فیروزه \| نظرات [0]


یکشنبه 8 مرداد ماه سال 1385
ماه سیگار می کشد
ماه سیگار می کشد و کوتاهی زندگی در قیاس مسافتی که من هنوز نپیموده ام آزار دهنده است. کنج بسته خیابان نوازنده بی هدف به سیم های خشک بی خیال زخمه می زند و ماهی که در تنگ شیشه ای چشم می گشاید چه فایده اما به عرض پهناور اقیانوس برسد خواهد مرد ماه سیگار می کشد و من در جهت مخالف تو به دیوار رسیده ام در این بن بست طبل صدای بم بی معنی آسمان،چاه تاریک سرد و فشرده تمام ایام معادله گنگ خط خطی راه آسایش تا ابد مجهول است «علیرضا میراسدالله»
3:46 PM \| فیروزه \| نظرات [1]

1 2 >>

عناوین آخرین یادداشت ها

دوستان

آرشیو

-->

تعداد بازدیدکنندگان : 108697